Het sneeuwt, het sneeuwt, de paadjes worden wit...
Gisterenochtend stond ik op, deed het raam open en zag dat alles bedekt was door een lief zacht laagje volwitte sneeuw. Prachtig gewoon. Met de slapers nog in mijn ogen en de haren in een wilde bui, aanschouwde ik dit machtig natuurlijk fenomeen.
Je denkt waarschijnlijk dat dit wel normaal is in een land als Oostenrijk, maar niets is minder waar. De dag ervoor was het lekker warm en scheen de zon als nooit tevoren. Ik heb zelfs in mijn shortje een lekker partijtje tennis gespeeld. Wat voelde het toch fantastisch aan om dat gele ronde ding een knaller van een mep te geven en het zo over het net te laten zweven. Dat is hier toch een groot voordeel in vergelijking met ons Belgenland. Je hebt hier zoveel openbare sportfaciliteiten, waar je volop van kunt genieten. Misschien kan den Ancieaux daar wel iets van leren. I.p.v. met geld te smijten voor een flop van een Eurovisiesongfestival, zou hij beter openbare terreinen aanleggen om zo mensen de gelegenheid te geven om sport te beoefenen op een goedkope manier. Maar soit genoeg gepraat over mislukte politici. Back to de orde van de dag.
Geschiedenis is hier toch niet van de poes hoor. Als ze het hebben over zaken die ik al eens gezien heb bij ons in de lessen, kan ik zeer goed volgen en meepraten, maar als het handelt over de werkelijke geschiedenis van Oostenrijk heb ik het toch moeilijk. Oorlogen, data, veroveringen... vliegen me dan allemaal rond de oren. Ik probeer dan heel aandachtig te luisteren en dan lukt het meestal wel! Niet aandachtig zijn en even door het venster turen zit er dus niet bij, tenzij het me niet interesseert. En dan is het wel handig, want als ik niet goed luister, versta ik er toch geen moer van. Gelukkig is dat nog niet nodig want alles is voorlopig interessant en ben ik blij dat ik W.O. II en de periode erna eens kan bestuderen vanuit het Oostenrijkse standpunt. Geschiedenis is en blijft toch een zalig vak.
Ik heb hier ook wel een serieus taakje gekregen. Ik moet ons landje voorstellen vanaf 1830 (onafhankelijkheid) tot vandaag de dag. Mijn opdracht bestaat erin om ons volledig federalistisch stelsel uit te leggen en de redenen aanbrengen waarom extreem rechts in ons land zoveel stemmen voor zich wint. In Oostenrijk kennen ze hier allemaal het Vlaams Belang... Triestig als je weet dat dat de enigste partij is die ze kunnen opnoemen. Een leuke taak vind ik, geen probleem, maar natuurlijk moet het wel in het Duits, wat de moeilijkheidsgraad toch in de lucht laat schieten. Ik zal proberen om een prachtige presentatie te geven en aan te tonen dat ik fier ben op mijn ´heimat, mijn geboorteland.
Zo, dan sluit ik hier maar weer af en hoop ik dat jullie veel leesplezier gehad hebben!!!
Tschüß
Tuesday, March 20, 2007
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
2 comments:
dag Jan
Fijn dat je zo enthousiast bent!
Nog vijf dagen werken en ik kom ook richting Oostenrijk... Tot in Gräz zal ik wel niet geraken, jammergenoeg!
Laat nog wat sneeuw over voor ons hé! :)
Ok Jan ik hoop dat jouw PAV opleiding jou wat creatieve ideeën zal geven om een boeiende voorstelling te geven! Misschien een actieve werkvorm inlassen??? :o)
Intussen hebben we hier wel een vreselijk iets te verwerken: Herman Debrabandere is plots overleden vorige zondag. Zaterdag was er een ongelooflijke zinvolle en treffende begrafenis. Hij laat een wondermooi gezin achter die elkaar zeker zullen dragen!
Geniet er daar van hé Jan!
Tot de volgende
lievegroeten
Heylaa!!!
Zo te lezen heb je het daar goed naar je zin!! Wel het enige wat ik daarop kan zeggen is: geniet ervan!!!
Véél plezier nog met alles wat je daar doet!!
Enne, als je terug bent gaan we nog eens een balleke tennissen é!!!
Groetjes,
Valerie
xxx
Post a Comment