Ondertussen al bijna twee maanden in Oostenrijk!!

Hoi hieplahoi lieve mensen

Het zonnetje schijnt, het water stroomt en de vogeltjes fluiten nog altijd lustig hun favoriete liedje. Zo gaat het ook bij mij. Ik straal, laat af en toe iets door mijn keelgat vloeien en babbel nog steeds als een kwetterend musje op een mooie lentedag.

Alles gaat hier toch gemoedelijk hoor, zeker in de weken toen de paashaas aan het rondhuppelen was. Lekker gaan zwemmen, tennissen, af en toe eens lopen en ´s avonds natuurlijk een stapje in de wereld placeren. Met Oostenrijkers wel te verstaan, want de meeste Erasmusstudenten vertrokken naar hun heimat om daar de vakantie door te brengen bij familie en vrienden.

Ik heb het hier echt naar mijn zin. Ik leer veel fantastische mensen kennen, doe allerhande toffe dingen met hen en wordt altijd wel voor iets uitgenodigd. Van Pasen vieren bij iemand thuis met gezellige spelletjes tot stevig uitgaan in de vroege uurtjes. Je zou bijna depressief worden als je een avond niks te doen hebt. Gelukkig is er dan nog de dvd-speler van Pieter om mij in slaap te wiegen. Ik ben gewoon ontzettend happy dat ik die verschillende Oostenrijkse mensen leren kennen hebben.
Het Ósteressen´ (paasmaaltijd) bestaat hier uit overheeeeeeeeerlijke ham, sneetjes brood, gedroogde worst, mosterd, mierikswortel en natuurlijk ook bier! Maar het belangrijkste is en blijven de eieren natuurlijk, het symbool van vruchtbaarheid. Er liggen daar allemaal gekleurde, hardgekookte ovale dingen die op één of ander moment uit het nolletje van een kip zijn gefloept. Dan worden die gekleurd en moet je je ei tegen het ei van een andere persoon laten botsen. Degene van wie de eierschaal niet breekt, heeft gewonnen en gaat voorspoed en geluk tegemoet. Mijn ei was het sterkst en de toekomst ziet er voor mij dus rooskleurig uit... Het kon ook niet anders dat ik won, want ik had een groen ei, de kleur van de beste en warmste ploeg van ons landje.
Oostenrijk en de mensen in dit land zijn formidastisch!!

Je hoort dus maar al te goed dat Sappie het hier naar zijn zin heeft!!! Ik hoop dat ik nog vele mooie momenten zal beleven. Maar met Praag, Wenen, de BOYS DIE MORGEN KOMEN en nog veel ander mooie vooruitzichten, denk ik dat dat geen enkel probleem zal zijn!!!

Vele groetjes en een dikke kus,

Janneman

De Paashaas is daar bijna...

Hallo daar lieve mensjes in België!!

Het is inderdaad een tijdje geleden dat ik nog iets geschreven heb. Dit komt natuurlijk omdat het hier superleuk en fantastisch is. Helaas is er natuurlijk ook dat onvermijdelijke schoolwerk, dat ook veel tijd in beslag neemt.

Ondertussen is de paasvakantie begonnen en moeten we niet meer naar school!! Hier duurt de vakantie echter geen twee weken, maar slecht een week en twee dagen! Dus volgende week woensdag moet ik opnieuw op de schoolbanken zitten. Maar ik geniet voorlopig wel van mijn vrije tijd hoor. Tussen het schoolwerk door vertoef ik op de latjes, ga ik iets met vrienden drinken, bezoek ik lekkere restaurantjes of kijk gezellig naar een filmpje... Profiteren van het mooie leven zoals ze zeggen. Toch valt er één iets tegen de laatste dagen en dat is het slechte weer. Het kan hier dagen aan een stuk regenen. En als het hier regent, dan regent het serieus hoor! Maar we blijven positief en dansen op alternatieve muziek om het mooie weer terug te laten komen. Hopelijk is dat niet de oorzaak van de regen.

Zondag hebben we de Lurgrotten bezocht, vol met stalagtieten en stalagmieten. Dat zijn zo van die eeuwenoude stenen die naar beneden hangen (stalagTieten) of naar boven gericht staan (stalagMieten). Die grot was werkelijk de moeite waard om te bezoeken. Wat we daar ook gezien hebben zijn kabouters (neen niet Eerebout) maar werkelijk kaboutertjes die sommige mensen in hun tuin placeren. Of die daar al miljoenen jaren staan betwijfel ik, maar het is wel grappig.

Hier zie je mij de Lurgrotte redden. Ondertussen hebben ze er een steen onder geplaatst ;).

Tot de volgende,

Jerommeke

Hallo daar mensen in de immense galaxy van internetverbindingen!!

Het sneeuwt, het sneeuwt, de paadjes worden wit...

Gisterenochtend stond ik op, deed het raam open en zag dat alles bedekt was door een lief zacht laagje volwitte sneeuw. Prachtig gewoon. Met de slapers nog in mijn ogen en de haren in een wilde bui, aanschouwde ik dit machtig natuurlijk fenomeen.

Je denkt waarschijnlijk dat dit wel normaal is in een land als Oostenrijk, maar niets is minder waar. De dag ervoor was het lekker warm en scheen de zon als nooit tevoren. Ik heb zelfs in mijn shortje een lekker partijtje tennis gespeeld. Wat voelde het toch fantastisch aan om dat gele ronde ding een knaller van een mep te geven en het zo over het net te laten zweven. Dat is hier toch een groot voordeel in vergelijking met ons Belgenland. Je hebt hier zoveel openbare sportfaciliteiten, waar je volop van kunt genieten. Misschien kan den Ancieaux daar wel iets van leren. I.p.v. met geld te smijten voor een flop van een Eurovisiesongfestival, zou hij beter openbare terreinen aanleggen om zo mensen de gelegenheid te geven om sport te beoefenen op een goedkope manier. Maar soit genoeg gepraat over mislukte politici. Back to de orde van de dag.

Geschiedenis is hier toch niet van de poes hoor. Als ze het hebben over zaken die ik al eens gezien heb bij ons in de lessen, kan ik zeer goed volgen en meepraten, maar als het handelt over de werkelijke geschiedenis van Oostenrijk heb ik het toch moeilijk. Oorlogen, data, veroveringen... vliegen me dan allemaal rond de oren. Ik probeer dan heel aandachtig te luisteren en dan lukt het meestal wel! Niet aandachtig zijn en even door het venster turen zit er dus niet bij, tenzij het me niet interesseert. En dan is het wel handig, want als ik niet goed luister, versta ik er toch geen moer van. Gelukkig is dat nog niet nodig want alles is voorlopig interessant en ben ik blij dat ik W.O. II en de periode erna eens kan bestuderen vanuit het Oostenrijkse standpunt. Geschiedenis is en blijft toch een zalig vak.

Ik heb hier ook wel een serieus taakje gekregen. Ik moet ons landje voorstellen vanaf 1830 (onafhankelijkheid) tot vandaag de dag. Mijn opdracht bestaat erin om ons volledig federalistisch stelsel uit te leggen en de redenen aanbrengen waarom extreem rechts in ons land zoveel stemmen voor zich wint. In Oostenrijk kennen ze hier allemaal het Vlaams Belang... Triestig als je weet dat dat de enigste partij is die ze kunnen opnoemen. Een leuke taak vind ik, geen probleem, maar natuurlijk moet het wel in het Duits, wat de moeilijkheidsgraad toch in de lucht laat schieten. Ik zal proberen om een prachtige presentatie te geven en aan te tonen dat ik fier ben op mijn ´heimat, mijn geboorteland.

Zo, dan sluit ik hier maar weer af en hoop ik dat jullie veel leesplezier gehad hebben!!!

Tschüß

Over school heb ik nog niet gesproken zeker?

Ahoikes daar

Na een lange zoektocht, veel omwegen, zweten en vloeken heb ik uiteindelijk mijn urenplan kunnen opstellen. Het grootste probleem was godsdienst, dat hebben ze hier niet echt als opleidingsonderdeel. Ik zou daar voor naar een andere school moeten gaan, maar mijn school hier in Graz laat dat niet toe. Ik volg dan hier wel lesjes zoals Christendom en levensbeschouwing bij ons. Hoewel zoals bij ons...

Een les duurt hier maar 45 minuten en start meestal 5 minuten te laat en eindigt altijd wel wat vroeger. Lekker losjes dus. Gelukkig verstond ik deze les in het Duits. De professor sprak traag en zeer duidelijk zodat ik de belangrijkste zaken wel kon verstaan. We hebben in deze les enkel een liedje beluisterd en huiswerk gekregen. Gisteren was het toch een heel ander verhaal hoor! Ik heb daar twee uren gezeten in een les over het ontwikkelingsproces van het kind, maar heb er de b..len van verstaan. Man man wat was me dat. Er hebben er mij al gevraagd of dit voor mij als Chinees klinkt. Neen hoor, geen Chinees maar wel onduidelijk gebrabbel met af en toe een Duits woord ertussen. Maar het zal wel aan mij liggen zeker :).

Mijn Engelse vakken zijn echt eenvoudig. Amai amai het niveau bij ons ligt toch veel hoger hoor!! Het gaat hier werkelijk traag en verloopt als een babbeluurtje waarin ieder zijn mening mag zeggen. Deze morgen had ik oral communication, haha, leuk hoor. We hebben twee uren over computers gepraat. Hun voordelen en nadelen opgesomd, interactieve woordzoekers... Voor Engels moet ik ook 6 boeken lezen maar die gaan gelukkig in mijn brains net zoals zoete broodjes in mijn mond. Ik laat nu wel blijken dat alles hier zeer gemakkelijk is, maar dat is ook niet helemaal waar.

Geschiedenis is voor mij zeer moeilijk te volgen. De vakterminologie, data die ze vlug uitspreken, het weinige didactische materiaal... maken het er niet gemakkelijker op. Soms voel ik mij echt dom. Gelukkig zien ze niet al te veel in een uurtje zodat ik de notities van mijn buurmeisje snel kan overschrijven. Als het in het Duits geschreven staat, of we lezen een tekst, begrijp ik het wel, vandaar dat die notities zo belangrijk voor mij zijn.

Het is hier al een paar dagen mooi weer en sommige professoren geven dan buiten les, wat echt wel gezellig en groepssfeerbevorderend is. Het zonnetje kan toch zo hartverwarmend zijn. Waar ik wel van verschoten ben, is de mentaliteit in de klas. Je mag hier eten en drinken, als de gsm een gek geluidje maakt, kun je gewoon naar buiten lopen om te weten wie je´nodig heeft`... Een gek boeltje hier. De hand wordt nooit in de lucht gestoken, tenzij je een armkramp hebt. Ik ben hier zelfs stil in de les, wie had dat ooit gedacht... Maar ja, we zijn nog maar vertrokken eeee, de babbelmachine zal wel weer in gang schieten. De Duitse woorden met of zonder haar erop zullen wel weer vloeiend van mijn tong glijden om de klas met oorverdovende klanken te vullen.

O ja, zondag heb ik ook op de skipiste gestaan met een paar mensen die op dezelfde verdieping van onze flat wonen. We boffen echt dat het zulke lieve meisjes zijn.
Het was gewoon zalig om weer de latjes onder mijn voeten te voelen en met een zuchtje wind van de prachtig besneeuwde Oostenrijkse bergen te kunnen glijden. Die dag heb ik echt genoten.

Zo dat was het dan weer!!

baba

Graz ist wunderschön!

Bergen, heuvels, oude huizen en een typisch geurtje, Graz heeft het allemaal. Ik vind niet dat het een stad is waar je onmiddellijk waaaaw van kan zeggen, maar het heeft wel iets apart. Een sfeertje waar je je goed bij voelt. De zon op je snoet, lustige fietsers die je voorbijsjezen en dan natuurlijk ook nog de prachtige natuur op de achtergrond. Gekwetter van de vogels en de Oostenrijkers, het zoemen van de auto's en de trams, het ruisen van de bladeren en het kabbelende water dat onder de bruggen stroomt. Graz leeft en dat voel je.

Helaas heb je hier ook veel vandalisme en graffiti. Arme bedelaars die je een centje vragen en meer bordelen dan winkels. Dat hoort nu eenmaal bij een grootstad en draagt, hoe raar het ook klinkt, bij tot de charme van deze prachtige stad. Graz is een plekje in Oostenrijk dat al de weg naar mijn hart heeft gevonden.

Bis nächstes Mal!

Rare jongens die Oostenrijkers!!

Grüss Gott

Zo begroeten ze elkaar hier en als je dan weer afscheid neemt, zeg je tschüss baba. Wat een gekke manier toch. Andere crazy dingen ben ik hier ook al tegen gekomen. Pieter en ik hebben zaterdagnacht al eens de bloemetjes buiten gezet en waren verrast toen we zagen dat ze hier letterlijk water bij de wijn doen. Ze mengen dus water en wijn in een mischglas (mengglas) en dat heet dan een mischung oder spritzer. Maar ook wijn en cola mengen ze (Cola-rot oder cola-weiss) en niet alleen de Oostenrijksers doen dat, want ook de Tsjechen, Slovenen, Bulgaren en de rest van de Oost-Europeanen kennen dit gebruik. Geef mij dan toch maar een wijntje met alleen maar wijn. Ik heb zo eens een wijntje met water geproefd en dat was werkelijk afschuwelijk. Ze doen dit dus omdat de wijn niet altijd lekker is en water zo de smaak een beetje verdoezelt, maar het maakt het alleen nog veel erger. En wat ook vreemd is, is het feit dat iedereen, ook weer die Bulgaren, Tsjechen en Slovenen, water bij fruitsap doet. Man man, rare jongens die Oost-Europeanen.

Over bier heb ik gelukkig niet te klagen. Je kan hier een goeie verse pint krijgen in een glas van 33cl of in één van een halve liter. Je moet wel weten welke te bestellen of je krijgt een Hollandse Heiniken voor je neus geschoven en die zien we liever niet. Je ontsnapt ook nooit aan die Nederlanders e!! Als er al Oostenrijkers naar België gekomen zijn, klagen ze over het feit dat je bij ons enkel kleine pintjes kan krijgen, maar ik heb een logische verklaring daarvoor gegeven. Als de pint te groot is, dan wordt die te rap warm en verdwijnt die goeie frisse smaak. Ze gingen akkoord met mijn technische en bierdeskundige uitleg, hoewel sommigen dan weer zeiden dat je maar rap moest drinken :) .

Zover dit tweede luikje van Jan in Graz. Het volgende komt er na de party van dinsdag, die de Pinkel-party wordt genoemd. Het houdt in dat iedereen 8 euro betaalt om binnen te komen en zoveel mag drinken tot de eerste moet gaan plassen. Zaufen zou ik zo zeggen.
En o ja wees gerust ik moet ook nog naar school maar die begint pas echt op donderdag. Dus eerst nog een beetje genieten van het mooie Graz en alles wat het te bieden heeft.

Tschüss baba

Jan ist in Graz

Hallo Belgen allerhande

Der Jan is in Oostenrijk. Na een lange, vermoeiende reis van 13 uren ben ik dankzij Eerebout airlines in Graz geraakt.
Toen ik voor het eerst mijn kamer zag, was ik werkelijk aangenaam verrast. Het is een grote prachtige kamer die zeer modern is ingericht. Dit gebouw is trouwens nog maar voor het eerst gebruikt in september 2006. Twee leuke bedden met lades eronder, mooie bureaus met leuke lampjes, waar je gemakkelijk je vingers aan kan verbranden, ruime kleerkasten, prikborden voor originele en minder originele foto's.... Natuurlijk mogen we het leuke uitzicht op de skyline van Graz niet vergeten. Allerhande gezellige gebouwen met op de achtergrond de Oostenrijkse bergen. Uren kijkplezier!!!

Natuurlijk vraag je jezelf af, waar gaan die twee members zich wassen? Wel, we hebben hier ook een hypermoderne en zalige badkamer. Een spiegel natuurlijk, een paar lavabo's en twee douches. Dit delen we met nog vier andere kamers. De douches hebben wel een deur, maar zijn volledig doorschijnbaar, wat het alleen maar spannender kan maken. Mwoehahaha.

Koken gaan we hier ook doen, denk ik toch... Ons plekje om onze Huysentruytse kunsten uit te proberen, bevindt zich juist naast onze kamer, voorzien van een gezellig tafeltje, een Amerikaanse koelkast, microgolfoven, een traditionele oven, fornuis, afwasbak, veel kastjes en ... een afwasmachine. Luxe alom dus. En ik herhaal, het ziet er allemaal heel modern uit.
Om onze kleertjes te wassen moeten we wel helemaal naar de kelder dalen, waar ook een partyruim voorzien is. Ze hebben hier toch ook aan alles gedacht.
Zo dat was het ongeveer voor nu. Alles valt hier dus schitterend mee en ik hoop dat het nog alleen maar beter wordt.

Groetjes van de Grazman